Westfriesland SEW
wordt gesponsord door o.a.



Bekijk alle sponsors >


G-handbal Westfriesland SEW een team om trots op te zijn


De begeleiding van het team in de personen van Lia, Andre, Maartje en Ingrid zijn supertrots op hun team. En niet alleen omdat er een GOUDEN medaille is gewonnen tijdens de regionale Special Olympics in Almere. Maar vooral trots op de wijze waarop het team het handbalspelletje speelde. Als team, iedereen de bal, inzet van begin tot eind of je nu voor of achterstaat.

Op 5 november gingen we met de bus naar Almere. Vroeg op, om half acht vertrokken bij Leekerweide, omdat de opening al om 9 uur begon en wij dan al helemaal in tenue gereed moesten staan. Wel vroeg, maar het hoort erbij. Als wij een evenement organiseren vinden we het ook fantastisch als de andere teams erbij zijn. In het Topsportcentrum Almere werden deze dag de sporten Handbal en Atletiek beoefend. Het was een mooie opening, met goede sprekers, niet te lang, maar wel met eerbied voor de G-sport en natuurlijk werd de vlag gehesen, het vuur ontstoken en de eed uitgesproken door een sporter en één van de sprekers. "Ik ga voor de overwinning. Maar door mijn inzet ben ik al winnaar!" Om 10 uur begon de eerste wedstrijd, wij moesten wachten tot 11 uur. Er werd eerst gespeeld voor de divisioning, zo worden de teams naar prestatieniveau ingedeeld in categorieën (poules), binnen deze poules wordt er om de medailles gestreden. de eerste wedstrijd tegen Koedijk. Een sterke tegenstander, het werd dan ook 7 – 0 voor Koedijk. Maar wat heeft Westfriesland goed gespeeld. De bal werd goed rondgespeeld van hoek naar hoek. Er werd goed verdedigd, het was een lust voor het oog. Ondanks het grote verlies waren we toch winnaars. De tweede divisioningwedstrijd tegen Achilles werd weer heel goed gespeeld. Het werd dan ook heel spannend. Door de goede verdediging bleef het zeker 10 minuten 0 – 0. Achilles werd steeds zenuwachtiger. Bovendien stond Stephanie als een tijger te keepen. Als Achilles tot schot kwam, en dat waren geen kinderachtige schoten, dan stond zij een doelpunt in de weg. De aanval werd door ons zeer verzorgd gespeeld, maar ook wij konden niet tot een doelpunt komen. Drie minuten voor tijd werd de ban gebroken en scoorde Achilles toch nog 2 doelpunten. Maar 2 – 0 verlies is geen schande. Er werd bijna foutloos gespeeld door ons team en wederom zeer trotse coaches aan de kant. Na deze wedstrijden kwamen we in de medaillepoule met DSS en Nijenrodes/Wijhe. De eerste tegen het laatstgenoemde team. Erik op doel, stond daar weer als vanouds alle ballen uit het doel te ranselen. De terugkomende ballen werden goed door onze spelers opgepakt en met volle vaart ging ons team in de aanval. Weer net zo goed als de eerste wedstrijden. Deze keer werd het goede spel wel beloond met doelpunten. Marco brak de ban met een goed afstandsschot, Ashley deed hem na, zo werd het 2 – 0. Daarna kwam Romy helemaal los. Ze scoorde 3 doelpunten op rij. Met snelle aanvallen, gesteund door Nienke, die ook mooi vrij stond. Romy gooide de ballen prachtig laag in de hoeken. Daarnaast had Romy ook nog een verdedigende taak, want Nijenrodes/Wijhe heeft één heel goede schutter. Aan Romy de taak deze speler goed te verdedigen, en ook dat lukte haar. Hij kwam niet eenmaal tot een gevaarlijk schot. Eindstand 5 – 0. Op medaillekoers. Laatste wedstrijd tegen DSS. De laatste 3 wedstrijden tegen DSS eindigde in een gelijke stand. Ze hebben een hele goede keepster. Dus dat beloofde spannend te worden. Maar …. tot onze verbijstering, stond de keepster niet op doel, maar ging ze spelen. Weer werd er door ons team goed gespeeld. Het hele team werd in stelling gebracht. Dit kwam ook tot uiting in de score, want er werd 5 x gescoord, maar iedere keer door een andere speler. Erik opende de score, met dit keer een hard schot, eindelijk komt de vele schottraining tot zijn recht. Marco schoot altijd al goed, en knalde er natuurlijk ook één in. Daarna Ashley met een afstandsschot. Stephanie vanaf de cirkel. Toen Carlijn, zij schiet altijd al prachtig laag, en de eerste bal die ze op doel gooide, leek in het doel te gaan. Ze liep al juichend weg, maar heel hatelijk, ……de bal rolde van de linker paal, naar de rechter paal, precies over de doellijn en daarna pakte de keeper de bal. Wat een teleurstelling. Maar gelukkig, even later wist ze toch laag in de hoek te scoren. Eindstand 5 – 0, want de verdediging stond weer als een huis. Wat een team. En dus…….. GOUD!!!!!! Wat was iedereen blij. De spelers niet genoemd in dit verslag, waren natuurlijk niet onbelangrijk. Zo weet Nienke altijd goed de verdediging te regelen en het aanvalsspel te verdelen. Veel doelpunten worden door een pass van haar ingeleid. Leontien staat ook het hele toernooi haar mannetje. Ze is snel voor en snel terug en als het kan probeert ze met een mooie actie de bal te veroveren. Edward, is voor de tegenstander altijd een heel lastige stoorzender. Ze komen hem wel 10 keer tegen per aanval. En hoewel hij voor ons eigen team niet wist te scoren, lukte dit wel bij een invalbeurt bij DSS. Zij waren daar heel blij mee, want konden deze dag niet tot een overwinning komen. Linda was er natuurlijk ook weer bij. Zij is altijd wel een zekere factor in het team, waar altijd de bal naar gespeeld kan worden. En natuurlijk Sharon, deze dag niet in wedstrijdtenue, maar op de bank als coach naast Lia. Ze hield keurig de stand bij, hield samen met Ingrid de tactische bespreking en maakten samen de opstelling. Altijd fijn zo’n betrokken coach erbij. Om 16.00 uur de prijsuitreiking door Jan Josef van Kras/Volendam. Wat een eer om daar de gouden medaille van omgehangen te krijgen. Welverdiend! Natascha Bruers, Sports Director van Special Olympics Nederland complimenteerde het team, een echt team, waar iedereen meedoet, ook de geblesseerde spelers.

Nieuws datum: 18-11-2017